دو بیت شعر گفته بودم خیلی وقت پیشا که واقعا نمی دونم با چه رویی گفته شده و از اون بالاتر با چه رویی ارسال شده!

بعد دیدم من که اینقدر پررو هستم دیگه اینجا هم میشه گذاشتش:))

آدمی چون باشدش فهم و کمال، حسن و جمال

آن عیان دارد با هزاران قیل و قال

گر تو را حسنی ست ز ایام شباب

جامه برکن تا ببینم آفتاب