این پسر عموم بود ۷ سالش بود... الان شده ۹ سالش فکر کنم بعد کلی وقته راکتای بدمینتونش رو جا گذاشته خونه ما! افتاده بودم به تعمیر تور راکت ها دیدم مال اینم تورش پارس. خواستم درست کنم دیدم اینقدر تورش آشغال و پوسیدس که باید همش عوض بشه!

تا اینجاش مال پریروز بود! دیروز جزو کارام برای راکت اینم تور خریدم!

امروز که ساعت ۶ (خیلی تاکید دارم!) بیدار شدم... خیلی پسر خوبی بودم و ظرفم شستم و از این حرفا که دیگه گفتن نداره چون ریا میشه... دیگه از حدود ساعت ۹ نشستم پای این کار... یه راکت سالم گذاشتم جلوم ببینم چطوری باید تور بست.

الان تو هم داری فکر می کنی خیلی کار سختی نیست نه؟

سخت در اشتباهی! این تور طوری بسته میشه که ۲ گره بیشتر نداره! یعنی ۱ سر بسته میشه! کلی فکر کردم تا فهمیدم از کجا باید شروع کنم و بعدم کشف اینکه بقیه مسیر رو چطوری رفته کلی ازم انرژی برد! خلاصه یه ۲ ساعتی داشتم تور می بستم

جالبه که تور بستن این مدلی استاندارده! یه نگاه به راکت هاتون بندازین. احتمالا همشون  یکسانه. خلاصه اونی که این روش رو ابداع کرده که خیلی کارش درست بوده. منم که کشف کردم که چی کار کرده خیلی کارم درسته و اینک به درجه استادی رسیدم!

همینجا همتون رو به مبارزه دعوت می کنم! چه در کشف روش. چه در توان عملی نمودن این علم. چه در خود بازی بدمینتون

پی نوشت: یه برنامه بذاریم پارکی، چیتگری جایی؟
امضا: استاد