رهگذر

درسته که نوازشت این بار یه کم درد داشت (آخه دستات یکمی سنگینن) ولی مثل همیشه دلت نیومد خیلی سخت بگیری. نگاه به ضعف جسمی و روحی و نگرانیی که تو چشممامون موج میزد کردی و بعد آروم گفتی:

"قدر نعمت هام رو بدونین. حواستون رو بیشتر جمع کنین... تا دیر نشده"

ممنون که آغوش مهربونت رو از ما دریغ نکردی. و ببخشید که عادت به این آغوش مهربان، ما رو از اون غافل می کنه...

ممنون ای مجموعه بهترین "ترین" ها